กระบวนการปล่อยแบบไม่ต้องเคลือบ (ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับสภาพแวดล้อมที่รุนแรง) พื้นผิวบางชนิดมีพลังงานพื้นผิวต่ำโดยธรรมชาติ ทำให้สามารถปล่อยออกมาได้โดยไม่จำเป็นต้องเคลือบเพิ่มเติม ทำให้เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่รุนแรง (อุณหภูมิสูง การกัดกร่อนอย่างรุนแรง)
1. หลักการของซับสเตรตฟลูออโรเรซิ่น (เช่น PTFE, FEP): สายโซ่โมเลกุลของโพลีเตตร้าฟลูออโรเอทิลีน (PTFE) ประกอบด้วยพันธะ CF ทั้งหมด โดยมีพลังงานพื้นผิวเพียง 18mN/m โดยมีคุณสมบัติการปลดปล่อยและทนทานต่ออุณหภูมิได้ดีเยี่ยม (ทนต่ออุณหภูมิในระยะยาวสูงถึง 260°C และทนต่ออุณหภูมิในระยะสั้นสูงกว่า 300°C)
กระบวนการ: ฟิล์มถูกสร้างขึ้นโดยการอัดขึ้นรูปหรือการรีด และพื้นผิวของฟิล์มผ่านการบำบัดด้วยประกายไฟด้วยไฟฟ้า (การหยาบเล็กน้อยเพื่อหลีกเลี่ยง "การลื่น" ที่เกิดจากความเรียบมากเกินไป)
การใช้งาน: การขึ้นรูปวัสดุคอมโพสิตที่อุณหภูมิสูง (เช่น การรีดร้อนด้วยคาร์บอนไฟเบอร์) สภาพแวดล้อมที่มีการกัดกร่อนสูง (เช่น ซับในท่อส่งสารเคมี)
2. หลักการของโพลีเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงพิเศษ (UHMWPE): โซ่โมเลกุลมีความยาวและพันกันแน่นมีพื้นผิวเรียบ (ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน 0.05-0.1) และการดูดซับกาวที่อ่อนแอ
กระบวนการ: การเผาผนึก (การเผาผนึกที่อุณหภูมิสูงหลังการบดอัดผง) ไม่ต้องมีการรักษาพื้นผิว ใช้โดยตรง
ประสิทธิภาพการทำงาน: ทนทานต่ออุณหภูมิต่ำ (-196°C) และแรงกระแทก แต่ต้านทานอุณหภูมิต่ำ (≤80°C) เหมาะสำหรับสถานการณ์การปล่อยอุณหภูมิต่ำ (เช่น บรรจุภัณฑ์อาหารแช่แข็ง)
IV. หลักการหลักพื้นฐานในการเลือกสำหรับการเลือก: จัดลำดับความสำคัญของการหลีกเลี่ยงมลภาวะ: ควรเลือกชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ (เช่น PCB, OLED) และฟิล์มแสงโดยใช้กระบวนการที่ไม่ใช่ซิลิคอน (ฟลูออรีนหรือโพลิโอเลฟิน) เพื่อป้องกันการเคลื่อนตัวของซิลิคอน ซึ่งอาจนำไปสู่การบัดกรีที่ไม่ดีหรือการเสื่อมสภาพของประสิทธิภาพการมองเห็น ปรับให้เข้ากับกาวยึดติดที่มีความแข็งแรงสูง: สารยึดเกาะที่มีความแข็งแรงสูง เช่น กาวซิลิโคนและกาวร้อนละลาย จำเป็นต้องเคลือบฟลูออรีนหรือซับสเตรตฟลูออโรเรซิ่น (แรงคลายตัว < 30 กรัม/นิ้ว) สถานการณ์ที่มีอุณหภูมิสูง: สำหรับการขึ้นรูปแบบอัดร้อน (เช่น การแปรรูปด้วยตะแกรงแบบยืดหยุ่น) ควรใช้การเคลือบฟลูออรีน (200°C) หรือซับสเตรต PTFE (สูงกว่า 260°C) สถานการณ์ที่คำนึงถึงต้นทุน: สำหรับบรรจุภัณฑ์ทั่วไปและกระดาษรองเทปกาว แนะนำให้ใช้การเคลือบน้ำมันซิลิโคน (อัตราส่วนต้นทุนต่อประสิทธิภาพที่ดีที่สุด)
V. ประเด็นสำคัญของการควบคุมคุณภาพกระบวนการ: ความสม่ำเสมอของการเคลือบผิว: ตรวจสอบความหนาของการเคลือบโดยใช้เกจวัดความหนาแบบออนไลน์ (ความแม่นยำ ±0.1μm) เพื่อหลีกเลี่ยงความหนาส่วนเกินเฉพาะที่ (แรงในการปลดปล่อยมากเกินไป) หรือความหนาน้อยเกินไป (แรงการปลดปล่อยที่ไม่เสถียร) ระดับการบ่ม: สำหรับกระบวนการน้ำมันซิลิโคน ให้ตรวจจับระดับการเชื่อมขวางโดยใช้อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี (≥90% มิฉะนั้นอาจเกิดการแยกส่วนได้) สำหรับกระบวนการฟลูออรีน ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีปริมาณฟลูออรีน (การวิเคราะห์การเรืองแสงด้วยรังสีเอกซ์ อัตราส่วนองค์ประกอบฟลูออรีน ≥30%) ความเสถียรของแรงปล่อย: ค่าเบี่ยงเบนของแรงปล่อยสำหรับผลิตภัณฑ์ในแบตช์เดียวกันควรอยู่ที่ ≤±10% (ตรวจพบโดยใช้เครื่องทดสอบการลอกตามมาตรฐาน ASTM D3359)